جشن فرخنده فروردين
نويسندگان
علی جاویدپناه
لینک دوستان

محمد حسین فرهنگی: با توجه به تهديداتي كه كشور در سالهاي اخير از سوي غرب با آن مواجه است رهبر انقلاب اولويت اصلي كشور را مسائل اقتصادي تشخيص داده اند؛ در همين راستا سال ۱۳۹۱ را نيز سال «توليد ملي، حمايت از كار و سرمايه ايراني » نامگذاري كردند. از عنوان اين نامگذاري چنين بر مي آيد كه همه آحاد جامعه بايد به دنبال استفاده از کالاهاي ايراني باشند كه اثر مستقیمی در افزایش سرانه اشتغال در جامعه دارد به اين شرط كه كالاهاي داخلي با كيفيتي در كشور توليد شود.

در حال حاضر در مواردی کالایی از خارج از کشور وارد می‌شود که در داخل، همان‌ کالا با سرمایه‌گذاری داخلی در کشور تولید می‌شود اما به دلیل اصلاح نشدن تعرفه آن تولیدکننده در اولین گامی که برای خودکفایی برداشته است با مشکل مواجه می‌شود. در چنین مواردی تولیدکننده باید از یکسری مزیت‌ها برخوردار باشد تا به سرمایه‌گذاری و تولید داخلی ترغیب شود. مطمئنا در صورت در نظر گرفتن مزیت‌هایی برای تولیدکننده و حمایت و نظارت از او مطمئنا میزان انتظارات ما از لحاظ افزایش سطح کیفیت تولید بالا می‌رود. بر این اساس به میزان افزایش کیفیت تولید داخلی و به دنبال آن زیاد شدن میزان رضایتمندی مصرف‌کننده بازار جهانی نیز به دلیل ارتقای کیفیت تسخیر می‌شود؛ بنابراین می‌توان گفت که حمایت از تولید اثر مستقیمی بر جهش صادرات غیرنفتی دارد.

در این راستا باید بازنگری دقیقی بر نوع نگاه‌مان نسبت به امر تولید در کنار اجرایی شدن قوانین مصوب برای حمایت از تولید داشته باشیم. در شرایطی که امر اشتغال در کشور موضوع مهمی به شمار می‌آید، باید این موضوع در بین مردم فرهنگ‌سازی شود که به میزان افزایش تولید داخلی، ضریب اشتغال نیز زیاد می‌شود بدان معنا که استفاده از کالای تولید خارجی در کاهش سهم مردم از اشتغال تاثیر مستقیم دارد.

از سوي ديگر توسعه اقتصادی به‎عنوان اصلی‎ترین مبنای توسعه هر کشوری به شمار می‎رود که در سایه آن می‎توان به امنیت و رفاه اجتماعی دست یافت. قطعاً باید مشکلاتی که بر سر راه تولیدکنندگان و صاحبان صنایع وجود دارد رصد شده و در راستای حل آن تلاش شود در عين حال اگر مسئولان «تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی» را باور کنند و در همین مسیر تمهیدات لازم را فراهم آورند، در پایان سال ۹۱ شاهد آن خواهیم بود که بسیاری از مشکلات اقتصادی کشور حل می‌شود و ایران در خیلی از زمینه‌ها به خودکفایی می‌رسد.

افرادی که قدرت کارآفرینی دارند، سرمایه‌گذاری آنها در بخش تولید یک نوع ایثار تلقی می‌شود زیرا هم اکنون حوزه خدمات از لحاظ توجیه اقتصادی خطر کمتر و درآمد بیشتری دارد از سوي ديگر قواي مختلف نيز بايد براي تحقق اهداف اين سال گام بردارند كه در اين ميان از دولت كه اجراي قوانين را برعهده دارد انتظار بيشتري مي رود به اين نحو كه قوه مقننه بايد اولويت اقتصادي را در سر لوحه همه فعاليتهاي خود قرار داده و در راستاي مبارزه با تحريمها به حل مسائل مربوط به اقتصاد و رفع موانع آن با تغيير در توليد و مصرف گام بردارد. در اين راستا دولت مي تواند با استفاده از منابعي كه در اختيار دارد به ويژه صندوق توسعه ملي اقدامات مناسبي انجام دهد.


*عضو هیئت رئیسه مجلس شورای اسلامی


موضوع : راهكارهاي حمايت از توليد ملي

منبع : جوان آنلاين




 
 
[ دوشنبه 21 فروردین 1391  ] [ 8:54 AM ] [ علی جاویدپناه ]
نظرات 0

به تعبير ديگر پرونده يك سال تلاش يا بالعكس آن قصورها و كم‌كاري‌ها در پيش چشم رقم مي‌خورد و از اعمال و رفتار‌هاي مثبت احساس رضايت و غرور و از اقدامات ناصوابي كه برآيند آن خسران و عقب‌ماندگي اخلاق فردي و اجتماعي است، احساس سرافكندگي مي‌كنيم. سال ۹۰ كه بر اساس سنت حسنه سنوات گذشته توسط رهبر معظم انقلاب با عنواني نامگذاري شد، بارقه‌اي از اميد را در دل كساني كه تجربه سال‌هاي اوليه انقلاب اسلامي را با تشكيل و فعاليت بي‌منت جهاد سازندگي به خاطر داشتند، زنده كرد. همه مي‌گفتند جهاد اقتصادي در ادامه و استمرار اقداماتي از جنس همان جهاد سازندگي است كه تمام من‌ها، ما مي‌شود و خون جديدي را به كشور تزريق مي‌كند. بيراه هم نبود اين تصور. وقتي مرور مي‌كنيم آنچه توسط جوانان هسته‌اي و موشكي شهيد ما انجام شد، با صراحت مي‌توانيم اذعان كنيم جنس شهيد مقدم و روشن‌ها از همان جنس جواناني بود كه با يك فرمان امام (ره) كمر همت بستند و بولدوزر را انداختند به كوهي كه تا آن زمان مردمانش حتي ماشين نديده بودند. همان رفتارهاي خالصانه و بي‌منت بود كه پشتوانه‌اي براي نظام شد و امروز هم هنوز ما با آن سرمايه نظام خويش را محكم و استوار در مقابل دنياي غربي كه عزم خود را جزم كرده تا با تحريم‌هاي به اصطلاح شكننده، ايران اسلامي را به تسليم وا دارد، مي‌بينيم. رهبر روشن‌ضمير، وقتي سال ۹۰ را به سال جهاد اقتصادي نامگذاري كردند، شايد در نگاه اول غالب سياسيون، اعم از دلسوزان و حتي زاويه‌داران با انقلاب، مي‌پنداشتند به جهت انتخاباتي كه در اين سال پيش رو داشتيم، امسال با نامي ديگر كه وجهه سياسي آن بر اقتصادي بچربد،‌ به استقبال سال جديد خواهيم رفت و شايد كمتر كسي تصور مي‌كرد سال ۹۰ با شاخصه برجسته اقتصادي به مردم معرفي گردد.
امروز كه يك سال را پشت سر گذاشته‌ايم و شاهد يك انتخابات كم‌نظير، آن هم پس از فتنه ۸۸ بوديم، حق است كه اعتراف كنيم تنها مسئولي كه همچو آينه رفتار انتخاباتي مردم را مي‌ديدند و با اطمينان از حضور كم‌نظير مردم، قصد داشتند نگاه مسئولان و مردم را به يك امر مهم ديگر هدايت كنند، ‌رهبر فرزانه انقلاب بودند. در چرايي نامگذاري سال ۹۰ به جهاد اقتصادي، رهبر معظم انقلاب هم عده و عده صف كشيده دشمن را مي‌ديدند كه براي جلوگيري از پيشرفت ايران اسلامي، از هيچ كوششي فروگذار نمي‌كنند. تحريم‌هاي گسترده و به تعبير دشمنان فلج‌كننده، ترور‌هاي هدفمند و كور براي عقب‌نشيني ايران از فعاليت در بخش هسته‌اي و اجراي دهها سناريوي ديگر براي تسليم ايران، براي معظم له روشن و براي بسياري از مسئولان كشور پنهان مانده بود.
آنهايي كه سفر رهبري را در سنوات گذشته به شلمچه در تعطيلات عيد نوروز ديده بودند و تأكيد معظم‌له به ارزش‌هاي انقلاب و شهدا را از زبان مبارك شنيده و نامگذاري متناسب با پاسداري از ارزش‌هاي انقلاب و دفاع مقدس را درك كرده بودند، مي‌دانستند كه نامگذاري سال ۹۰ به جهاد اقتصادي و حضور حضرتش در آغازين روزهاي سال به منطقه اقتصادي عسلويه، حامل يك پيام روشن است و آن اينكه همه بايد نگاه‌هاي سياسي تخريب‌زا را به حاشيه ببرند و همت و تلاش خويش را مصروف كار و تلاش براي بخش صنعت و اقتصاد كشور نمايند. هنوز يك ماه از آن رفتار الهام‌بخش و هشدار‌آميز نگذشته بود كه رئيس جمهور به بهانه‌اي واهي، ۱۱ روز خانه‌نشين شد تا نشان دهد پيام رهبر و سكاندار سليم اين انقلاب براي او معنايي ندارد و حداقل وي نمي‌خواهد مفهوم پيام نوروزي و سفر معظم‌له به منطقه اقتصادي پارس جنوبي را درك كند.
سال كه به نيمه رسيد، يك باره با پديده فساد بزرگ بانكي مواجه شديم و اگر واكنش مثبت دولت براي مقابله با اين پديده زشت را شاهد بوديم، قطعاً هضم وجود چنين پديده‌هايي كه امري طبيعي است، راحت‌تر بود. اما افسوس كه در كنار اراده نظام و دستگاه قضايي براي مقابله با اين پديده زشت با واكنش‌هاي معنا‌دار و منفي دولتي‌ها مواجه شد و براي فرافكني، اقدام به انتشار ويژه‌نامه «دست‌هاي آلوده» كردند تا به دروغ با گره زدن چهره‌هاي مثبت نظام به اين پديده، دستگاه‌ قضا را از برخورد با عوامل اصلي و زمينه‌ساز فرآيند اين فساد بزرگ منصرف كنند و نشان دهند چه ميزان به شعار سال «جهاد‌ اقتصادي» و مبارزه با عوامل مخرب آن پايبند هستند. شاخ و شانه كشيدن‌ها براي اينكه اگر با فلان مسئول اجرايي برخورد شود، اقدامي مشابه ۱۱ روز‌ خانه‌نشيني صورت مي‌گيرد و... از تلخي‌هاي آزار‌دهنده سال ۹۰ بود.
مقدمات انتخابات مجلس نهم كه كليد خورد، همه دست به دست همه دادند تا خواب دشمنان را براي اين كشور تعبير كنند. دشمنان تابلو‌دار نظام در داخل و خارج بنا را بر تحريم انتخابات گذاشتند تا يك مشاركت حداقلي در كشور رقم بخورد. از همان آغازين روز‌هاي سال، سياست رهبري كه همانا برگزاري يك انتخابات سالم، غير‌امنيتي و گسترده بود، اعلام شد و در كنار هشدار به مسئولان در رابطه با پرهيز از امنيتي شدن انتخابات، معظم‌له اطمينان دادند كه شاهد انتخاباتي پر‌شور و گسترده كه سيلي محكم بر چهره دشمنان مي‌زند، خواهيم بود. آنهايي كه حماسه ۲۲ بهمن امسال را ديدند به اين باور رسيدند كه خواسته امام خامنه‌اي تحقق يافتني است و نتيجه انتخابات هم از جهت ميزان حضور و هم آرايش رأي مردم نشان داد كه باز مردم از هوش و بصيرت بالاتري نسبت به نخبگان خود بر‌خور‌دارند. همه مي‌گفتند گراني‌ها و فشار اقتصادي بر مردم، انگيزه حضور را كاهش مي‌دهد كه رفتار متفاوت ملت ايران، خط بطلاني بر اين بر‌داشت كشيد.
اكنون كه سال سپري شده است و مردم تكليف خويش را به درستي انجام داده‌اند و شهدايي همچون احمدي‌روشن و حسن مقدم هم با شهادت خويش ثابت كردند كه ضمن درك پيام روشن رهبر فرز‌انه انقلاب در سال جهاد اقتصادي، افق آينده را روشن‌تر از گذشته براي مسئولان ترسيم كرده‌‌اند، در سال آينده با شعاري ديگر از جنس شعار سال ۹۰ چه رفتاري را از خويش بروز خواهند داد. آيا اين تصويري كه رهبر معظم انقلاب با حضور در منطقه اقتصادي عسلويه در ابتداي سال به نمايش گذاشتند و با حضور در نمايشگاه دستاورد‌هاي صنعت نفت در پايان سال، بر آن تأكيد داشتند، اين بار ديگر با رفتار‌هاي نسنجيده در سال ۹۱ تحت‌الشعاع قرار نخواهد گرفت و باعث مي‌شود تا ملت ايران احساس كند توسن اقتصاد و آباداني كشور در سال‌ آينده شتاب بيشتري گرفته و با همت مجلس نهم و تلاش دولت در فرصت باقيمانده خدمت كه بسيار اندك است، اميد در دل مردم قدر‌شناس ايران زنده و دشمنان را از اجراي سناريو‌هاي تحريم و فشار نا‌اميد كند.
امروز كه در پايان سال قرار گرفته‌ايم شايسته است مسئولان عملكرد يك ساله خويش را مرور كنند و از خويش سؤال كنند آيا توانسته‌اند انتظار به حق رهبري و مردم را در سال جهاد‌ اقتصادي پاسخ دهند؟ تصور كنيم امروز قيامت است و پر‌ونده اعمال در دست ماست و بايد در پيشگاه الهي گزارش بدهيم؛ تا چه ميزان اميد‌وار به عمل خويش هستيم؟ در صورت مشاهده غفلت‌ها چه حسرتي خواهيم خورد از افعال نيكي كه مي‌توانستيم انجام دهيم ولي انجام نداديم و بالعكس از رفتار‌ها و اعمالي كه مي‌توانستيم انجام ندهيم ولي انجام داديم. قطعاً شهداي سفر كرده در سال ۹۰ با دست پر در مقابل پر‌وردگار خويش حاضر خواهند شد ولي آيا مسئولي هم كه بي‌ملاحظه در پشت تريبون قرار مي‌گيرد و نه مجلس، بلكه ملتي را به سخره مي‌گيرد، مي‌تواند در پيشگاه پروردگار پاسخگوي اعمال و رفتار خويش باشد؟!


موضوع : وظايف دولت و ملت در حمايت از كار وسرمايه ملي

منبع : جوان آنلاين




 
 
[ یک شنبه 20 فروردین 1391  ] [ 7:32 PM ] [ علی جاویدپناه ]
نظرات 0

به تدریج تولید کنندگان داخلی، جای خود را به سرمایه گذاران خارجی خواهند داد.

به گزارش «تابناک» در شرایطی که قریب به 60 درصد تولید داخلی ناشی از تولید کشورهای خارجی بود، به نظر می رسد با اتخاذ سیاست های نادرست به جای آنکه به این سمت کاهش این نرخ حرکت کنیم، مسیر عکس آن را انتخاب کرده ایم.

یکی از تولید کنندگان قدیمی در به خبرنگار «تابناک» گفت" من یک زمانی در تولیدی کیف و کفش کار می کردم و یادم است که چگونه خارجی ها می آمدند و سفارش کار می دادند و ما برایشان کیف و کفش تولید می کردیم. الان تا چشم کار می کنداجناس خارجی در بازار ریخته شده است. این همه چیز نیست. کشاورزی ما بیچاره همین اجناس شده و دیگر کسی برنج ایرانی نمی خرد و همه دنبال برنج خارجی اند. حتی خوب است بدانید برنجی که الان در کشور ما بالای 2 هزار تومان می فروشند، با قیمت 300 تومان وارد کشور می شود ..."

بر طبق آمار های موجود، در عین حالی که درآمدهای دولت و نقدینگی دولت روند صعودی به خود داشته است، نرخ رشد سرمایه ناخالص ماشین آلات با کاهش مواجه شده است، به گونه ای که نرخ رشد سرمایه ماشین آلات در سال 1385 برابر 2.5 درصد بوده که در سال 91 به رقم  0.4رسیده است.

در عین حال شاهد آن هستیم که سرمایه گذاری خارجی از سال 85 تا کنون روند رو به رشدی گذاشته است، به گونه ای که رشد نزدیک به 40 درصدی از سال 85 تا کنون گویای این واقعیت می باشد.

اولین سوالی که به ذهن متبادر میشود، این است که چگونه است که نرخ رشد سرمایه ماشین آلات روند نزولی داشته است؟ شاید اولین جواب کاهش درآمدهای دولت باشد. ولی با نگاهی به آمار ها متوجه می شویم که درآمدها نیز روند صعودی به خود داشته است. به گونه ای که درآمدهای کل دولت ( مالیاتی، نفتی و غیره ) درسال 85 که 41 میلیارد دلار بوده است به بیش از 100 میلیارد دلار در سال 90 رسیده است. لذا نمی توان کاهش درآمدهای دولت را عاملی برای کاهش سرمایه گذاری در تشکیل سرمایه ماشین آلات دانست.

کاهش روند تشکیل سرمایه ناخالص ماشین آلات یعنی کاهش تولید. این خلاء تولید چگونه باید پوشانده شود؟

زمانی که وارد آمار های واردات نیز می شویم، شاهد آن هستیم که از سال 85 تا کنون واردات به شکل صعودی افزایش یافته است، به گونه ای که در سال 85 میزان کل واردات 49 میلیارد دلار بود که هم اکنون به نزدیک 80 میلیارد دلار رسیده است و اگر این رقم را با درآمدهای دولت که 100 میلیارد دلار است را کنار هم قرار دهیم به این نتیجه می رسیم که گویی کل درآمد های دولت، صرف واردات شده است.

به نظر می رسد خلاء تولید از طریق واردات و سرمایه گذاری خارجی در حال پوشش است. که این عاملی برای تسلط بیشتر بیگانگان در کشور می شود. چرا که به میزان افزایش واردات، تولید باقی مانده نیز ضربه خورده و قدرت سرمایه گذاران خارجی برای ایجاد پایگاه های انحصاری تولید در داخل تقویت می شود. خطری که امروز اقتصاد ایران را تهدید می کند این است که از نقش وارد کننده کالاهای سرمایه ای و واسطه ای به سمت واردات کالاهای مصرفی حرکت کند، این خطر از طریق عدم در دست گرفتن تولید وابسته داخلی است، اگر نتوانیم تولید وابسته داخلی را در دست بگیریم، به مرور تمایل به سرمایه گذاری داخلی کاهش می یابد و باید شاهد آن باشیم که سرمایه گذاران خارجی جای سرمایه گذاران داخلی را بگیرند.

راه کار در چنین شرایطی چیست؟

مساله این است که واردات و سرمایه گذاری خارجی در حال پر کردن خلاء های تولید داخلی می باشد و این پر کردن ها عاملی برای کنار رفتن تدریجی تولید داخلی و سرمایه گذاری داخلی می شود. برای رفع این مشکل چه باید کرد.

برای این منظور اولین چیزی که به ذهن ها خطور می کند، تزریق نقدینگی به بخش های تولیدی می باشد، ولی برای کسی که الفبای اقتصاد ایران را می داند، مسلم است که این راه، همان راهی بوده است که اقتصاد ایران را به این وضعیت کشانیده است.

البته با توجه به روند رو به رشد کسری بودجه دولت، چندان امیدی به نقدینگی نیز نمی توان داشت. چرا که با توجه به آمار، کسری بودجه دولت از سال 85، از 14 میلیارد دلار، به بیش از 25 میلیارد دلار در سال 90 رسیده است. لذا عملا تزریق نقدینگی نه ممکن است و نه مطلوب. 

نقدینگی چیز بدی نیست ولی وقتی بد از ان استفاده شود بد خواهد شد، لذا اول از همه باید شرایطی را فراهم ساخت که نقدینگی در راه درست مصرف شود و این لزوم حمایت های درست دولت را بیش از پیش نشان می دهد. حمایت های صحیح دولت منجر به ایجاد شرایط و بسنرهایی می شود که تزریق نقدینگی را به مسیر درست هدایت خواهد کرد و اگر این بسترها فراهم نشود، عملا فقط نقدینگی نیز، توانایی مثبت خود را از دست خواهد داد. 

لذا این فقط نقدینگی نیست که مشکل امروز تولید کنندگان داخلی می باشد، بلکه عدم حمایت های درست دولت نیز، ابزار قدرت مند، نوآوری و خودکفایی را نیز از آنها گرفته است، به گونه ای که قدرت انعطاف پذیری صنایع و تولید داخلی را در حد پایین نگه داشته است؛ به این معنا که افزایش هزینه ها راهی را جز افزایش قیمت ها پیدا نمی کند. از سوی دیگر، وقتی از طرق ویران کننده بخواهیم نقدینگی را ایجاد کنیم، وضعیت بدتر از قبل خواهد شد و منجر به این می شود که در راه کسب نقدینگی تولید را کاهش و کسری بودجه را افزایش دهیم. بنابراین باید دانسته شود که مشکل امروز فقط کمبود نقدینگی نیست، که بخواهیم با افزایش قیمت ها، درآمدی را کسب کنیم. دولت بجای سیاست های ضد حمایتی خود باید تولید را تقویت کند. نقدینگی تنها مولفه تقویت دولت نیست، حمایت های دیگری نیز لازم است که در کنار نقدینگی به تولید داده شود.

به عنوان مثال از طریق سیاست شوک درمانی میخواستیم درآمدی کسب کنیم تا از آن طریق خلاء های موجود تولید و درمان و غیره را بپوشانیم. ولی این نحوه کسب درامد بسیار پر هزینه بود به گونه ای که عملا درامدی ایجاد نشد که حتی به یک مولفه ی گفته شده به طور کامل بپردازد. به این معنا که حتی از مولفه هایی که قرار بود، درآمدهای ایجاد شده درآن مصرف شود، تنها در یک مولفه آن با کسری 50 درصدی موفق بودیم.

نتیجه این سیاست برای افزایش درآمد تنها این نبود که هزینه ها افزایش یافت، بلکه عاملی برای این شده که خلاء های تولیدی تشدید شده و عملا اقتصاد ایران را با هزینه ی فرصت بالایی مواجه سازد. چنین سیاست هایی سبب می شود که عملا فضای برای واردات و سرمایه گذاری خارجی برای پر کردن خلاء های تولیدی بیشتر و بیشتر فراهم شود.
 
موضوع : توليد ملي ، حمايت از كار وسرمايه ايراني



 
 
[ یک شنبه 20 فروردین 1391  ] [ 6:27 PM ] [ علی جاویدپناه ]
نظرات 0



با نامگذاری سال‌جاری با عنوان تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی، فعالان بازار سرمایه نیز در کنار سایر فعالان اقتصادی کشور وظیفه خطیری را برای تحقق عنوان سال‌جاری بر دوش دارند.

این بدان معناست که بازار سرمایه می‌تواند سرمایه‌های سرگردان را به بخش‌های مولد و فعال جامعه در حوزه‌های تولیدی هدایت کند. بازار سرمایه می‌تواند با اتخاذ سیاست‌های مناسب در کاهش تورم، افزایش تولید و بهبود کارایی مدیران نقش اساسی ایفا کند.

بازار مذکور می‌تواند با جذب سرمایه‌گذاران مختلف با انگیزه‌های متفاوت و در درجه‌های ریسک‌پذیری متعدد مشوقی در سهیم کردن عموم مردم در مالکیت شرکت‌ها باشد ضمن آنکه در شرایط فعلی با توجه به‌وجود ابزارهای متنوع مالی، ‌شرایط برای حضور هر نوع سرمایه‌گذار با هر درجه ریسکی در بازار سرمایه فراهم آمده است.به این ترتیب، ‌این بازار با تکیه بر قوانین، ‌مقررات، شرایط و امکانات مناسب از طریق ایجاد اطمینان در سرمایه‌گذاران داخلی و خارجی می‌تواند نقش بسیار حیاتی در رشد و توسعه اقتصادی، ‌اجتماعی و فرهنگی و در نهایت تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی داشته باشد.

در این گذر، ارتباط مستقیم و تأثیر مثبت و معنی‌دار توسعه بازارهای مالی بر رشد و توسعه اقتصادی مبین این مطلب است که بدون داشتن بازارهای مالی سازمان یافته و کارآمد، امکان داشتن اقتصادی توسعه یافته بعید به‌نظر می‌رسد.بنابراین فراهم کردن زمینه وجود بازارهای مالی پویا، رقابتی و کارآمد به‌منظور تجهیز منابع پس‌اندازی و هدایت و تخصیص بهینه آن بین فعالیت‌های متعدد اقتصادی باید جزو مبانی اصولی در هر نظام اقتصادی و در کانون توجه مسئولان و سیاستگذاران قرار گیرد.

این موضوع در کشور ما که محدودیت و پراکندگی منابع پس‌اندازی و سرمایه‌گذاری از ویژگی‌های بارز آن است باید در جایگاه به‌مراتب مهم‌تری قرار گیرد.با نگاهی به بخش مالی اقتصاد ایران در می‌یابیم که اقتصاد ما هنوز از ضرورت‌ها و مزایای بازارهای مالی مطلوب که پاسخگوی نیازهای واقعی اقتصادی و از جمله اهداف سیاست‌های آزادسازی، ‌خصوصی‌سازی‌، ‌تعادل و توسعه باشد، محروم است و از این بابت تأثیرات نامطلوب و بازدارنده بسیاری بر فرایند رشد و توسعه بخش‌های مختلف اقتصادی که تأثیر مستقیم بر تولید ملی، ‌حمایت از کار و سرمایه ایرانی دارد، ‌تحمیل شده است.

ناگفته نماند که در برخی بخش‌های مالی بنگاه‌های اقتصادی کشور تحولات مالی بسیار مطلوبی هم‌اکنون رخ داده است.بازار سرمایه ایران در حال حاضر توانسته است با ایجاد تنوع در ابزارهای مالی در بازار اوراق بهادار، ‌کاستی‌های این بازار را کاهش دهد و حرکت به سمت توسعه یافتگی کشور را با ایجاد توسعه ابزارهای نوین مالی در جهت تجهیز، تنظیم و هدایت منابع مالی به بورس فراهم آورد.امید است تا با تقویت و تنوع بیش از پیش فعالیت‌ها و ابزارهای مالی در بازار سرمایه کشور توسط متولیان امر، بازار یاد شده نیز نقش پر اهمیت خود در حمایت از تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی را نه تنها در سال‌جاری بلکه به‌صورت همیشگی ایفا کند.


موضوع : راهكارهاي حمايت از توليد ملي

منبع : سايت همشهري آنلاين




 
 
[ یک شنبه 20 فروردین 1391  ] [ 4:53 PM ] [ علی جاویدپناه ]
نظرات 0
.: Weblog Themes By Rasekhoon :.

تعداد کل صفحات : 50 ::         10   11   12   13   14   15   16   17   18   19   >  

درباره وبلاگ

برخيز كه فخرهمت اقليم شويم/ در نزدخدا وخلق تكريم شويم/ فرمود ز توليد حمايت بكنيم/ تاشاهدمرگ طرح تحريم شويم/